Mijn creatieve reis.

Op deze pagina wil ik graag mijn creaties met jullie delen. Dingen die ik in de loop der jaren heb gemaakt, maar ook alles wat ik de komende tijd nog hoop te gaan maken. Creatief bezig zijn heeft altijd een bijzondere plek in mijn leven gehad, al heeft het soms even op de achtergrond gestaan.

Als ik terugkijk op mijn jeugd, was ik op de lagere school eigenlijk al een beetje een buitenbeentje als het om tekenen ging. Terwijl andere kinderen met iets anders bezig waren, zat ik vaak te tekenen.

Als 10-jarig jochie maakte ik al plakboeken over Rembrandt en Van Gogh. Overal zocht ik in kranten en tijdschriften naar plaatjes die met schilderkunst te maken hadden. Alles wat met kunst te maken had, vond ik interessant.

Mijn eerste boek over kunst ging over Escher, de bekende graficus. Met het eenvoudige gereedschap en materiaal dat we op de boerderij hadden, maakte ik houten beeldjes en schilderijen op stukken hardboard. Helaas is dat door vervelende omstandigheden thuis niet bewaard gebleven, maar de herinneringen eraan zijn er gelukkig nog.

Ook tijdens mijn schildersopleiding speelde creativiteit een grote rol. In die tijd was er nog veel aandacht voor de creatieve kant van het schildersvak. We leerden veel over pigmenten, verfstoffen en materialen. Naast het praktische schilderwerk werd er ook veel aandacht besteed aan vormgeving en techniek.

Zo leerde ik mooie letters penselen; echte ouderwetse schrijfletters waren mijn specialiteit. Daarnaast kregen we les in kleurenleer, logo’s ontwerpen en schilderen, handtekenen en nog veel meer. Met een tekenwedstrijd heb ik zelfs twee keer een landelijke prijs gewonnen.

Later veranderde het schildersvak steeds meer. Het werk ging vooral richting het gewone buiten- en binnenschilderwerk. Gelukkig waren er in die periode ook nog restauratieprojecten. Daar kon ik mijn creativiteit weer kwijt, bijvoorbeeld in hout- en marmerimitaties. In al die jaren heb ik één keer de bedrijfsnaam op een vrachtauto mogen schilderen — een klus waar je echt dagen mee bezig was.

Langzamerhand verdwenen de creatieve uitdagingen, zowel in mijn werk als privé, steeds meer naar de achtergrond. Ik wilde ondernemer worden. We gingen trouwen, kregen kinderen en het leven ging zijn gang.

Pas twee jaar geleden heb ik, dankzij de motivatie van mijn zus, weer eens iets creatiefs gemaakt. Misschien heeft dat me ook wel het laatste zetje gegeven om met de teken- en schildercursus te beginnen. Door deze cursus heb ik opnieuw ontdekt hoeveel plezier ik eigenlijk haal uit creatief bezig zijn.

Daarom lijkt het me mooi om mijn werk hier met jullie te delen.


Zoals ik in mijn inleiding al schreef, was ik als 10-jarige jongen al vaak bezig met wat men tegenwoordig “creatief” noemt. Toen noemden we dat gewoon knutselen. Urenlang was ik bezig met het eenvoudige gereedschap dat mijn vader op zijn werkbank had liggen.

De tekening die hier te zien is, heb ik gemaakt vanuit mijn herinnering aan een houten beeldje dat ik toen ooit heb gemaakt. Dat beeldje is al die jaren in mijn gedachten blijven hangen. Helaas is er uit die tijd niets bewaard gebleven. Mijn vader had weinig belangstelling voor mijn creatieve uitspattingen en toen hij later ging verhuizen, zijn waarschijnlijk al mijn tekeningen, plakboeken en andere werkstukjes verdwenen. Ik woonde toen al jaren op mezelf. Eeuwig zonde, maar ja… zo is het gegaan.

Wat wel is gebleven, zijn de herinneringen. En nu pas besef ik dat ik als kind eigenlijk al een sterke interesse in kunst had ontwikkeld. Niet alleen in boeken of plaatjes, maar juist ook door zelf dingen te maken.

Het houten beeldje waar deze tekening op gebaseerd is, maakte ik destijds uit een oud stuk hout dat ergens op of rond de boerderij had gelegen. Met niets meer dan een zaag, een beitel, een met de hand draaiende boormachine en een flinke stapel schuurpapier ging ik aan de slag. Als ik er nu aan terugdenk, moet ik daar dagen mee bezig zijn geweest.

Misschien ga ik het beeldje ooit nog eens opnieuw maken. Maar dan misschien wel groter… veel groter zelfs. Wie weet wordt het ooit nog eens een tuinbeeld van beton.


Ik zocht al jaren op de vele markten en Vide Greniers in Frankrijk naar een mooi vrouwelijk torso. Maar ik kon het nooit vinden. Toen ik regelmatig wat cement of beton over had van andere klussen gebruikte ik de restanten om er dan zelf maar een beeld van te maken. Best wel trots op op van wat ik er van gemaakt hebt.


Na vele jaren mijn eerste creatie . Voor mij een oefening. Want ik vind het leuker om abstracter te werken.   Het beeld is een gedeelte van de achterkant van onze woning.


Zomer 2025. Dit vind ik leuker om te doen. Ook de achterkant van onze woning maar nu in een abstracte stijl die beter bij me past.


Zomer 2024.  Onze achtertuin. Met daarin onze kampeertent, de hangmat en het torso. 


Lereve. Onze tuin in de zomer vanaf de parkeerplaats. Achter de bomen zie ja nog de contouren van het zwembad.


 Tijdens 1 van de schilderlessen bij Debbie was het onderwerp je voorbereiding van de ondergrond. Ik had op een groot vel nog alleen maar de blauwe lucht en het grasland als ondergrond gemaakt. De volgende les zouden we het afmaken. Omdat ik het landschap vanuit de kamer van mijn geboortehuis in mijn hoofd had was dat best lastig. Dus heb ik eerst thuis dit gemaakt als oefening voor het grote schilderij op de cursus.


Dit is dan het eindresultaat geworden. Ik merk bij mezelf dat het moeilijk is om te besluiten wanneer stop je .


Ons dorpje heeft best wel een schilderachtig plein Op deze wijze heb ik dit vast gelegd.


Je moet blijven oefenen vertelde Debbie me vaak tijdens de schildercursus.   Dus dat doe ik dan ook maar braaf.